Sint, Ridders, Kerst, jaren 70



Saar, Dries en Jonas bij Sint

Jonas en Dries


Verjaardag Dries!

Ridderfeest!





Actices Lara, Louise en Saar


Publiek

Jaren 70 feest


Kerstshow Jonas

Au Pair?

I was there (and still am)

3 maanden in Vietnam; het klonk als een eeuwigheid en juist doordat er geen einde aan leek te komen, kon ik optimaal genieten.
Maar nu zijn toch echt mijn laatste 3 weken ingegaan.
Ben nog absoluut niet klaar om het leven hier te verlaten en daarmee ook de Heuveltjes. We hebben nu al zo veel leuke dingen met elkaar meegemaakt, dat dit niet eenvoudig zal worden. Van voetballen met Roberts zeer stabiele goaltjes tot onze borrelmomenten, die we weliswaar vroeg eindigden als we weer half in slaap vielen op de bank.
Van zwetende jog-rondjes tot de ‘koele’ scootertochtjes. Van popcorn voor de ‘sound of music’ tot de overheerlijke homemade cookies. Van de heftige gesprekken over serieuze zaken tot de gesprekken die eindigden in de slappe lach.
Om drie maanden lang de ‘grote zus’ te zijn van Saar, Dries & Jonas was een unieke ervaring en zo zal dit ook altijd blijven aanvoelen. Ik zal onze Mathilda-Ria uurtjes missen.
I was there en ik zal dit Vietnam avontuur nooit meer vergeten

Carlijn, de impair

De rattenvanger van Hanoi


Hoe meer zielen hoe meer vreugd! Sinds augustus woont nichtje Carlijn bij ons. Zij heeft haar domein op de begane grond – een mooie kamer en eigen badkamer.  Ideaal zou je zeggen ware het niet dat we vorige week een slang signaleerden op de verdieping van Carlijn. Veel lawaai maken als je naar je kamer gaat- is het devies. Carlijn neemt geen risico en slaapt nu wisselend bij Saar, Dries of Jonas op de kamer.
De slang is niet eenzaam want we hebben ook ratten in huis. Niet altijd, maar nu wel. In de keuken. In Vietnam vangen we ratten met lijm. Gewoon een plankje met daarop een dikke lijmlaag en in het midden wat rijst waar de rat op af komt.
Het lokken van de rat is niet het meest lastige deel. Eenmaal gevangen moet er ook wat mee gebeuren en dit keer ontdekten de kinderen de vastgeplakte rat ’s ochtend vroeg. Wachten totdat onze steun en toeverlaat Huong zou komen was geen optie dus nieuwe helden dienden zich aan!
De karakters van de kinderen kwamen naar boven toen ze de rat zagen vechten tegen de dood. Saar vond het eng, Jonas leuk en Dries zielig. Carlijn gaf geen commentaar en wij realiseerden ons dat er niets anders opzat dan onze afschuw te overwinnen. Het is een kwestie van de rat sandwichen tussen de plankjes, zak open en weg ermee. Gewoon bij het vuilnis op straat.
Marianne Thieme zal het er niet mee eens zijn. De Vietnamesen hebben met deze langzame dood geen probleem. Volgens Huong duurt het maar een dag of drie voordat de ratten dood zijn. Dus waar hebben we het over?

Spijkerpoepen in Hanoi

Met gespannen gezicht zitten Saar en ik gehurkt boven een bierflesje. Die spijker moet erin. Klasgenootjes van Saar kijken toe. Zij mogen dadelijk. Ik snap nu hoe onze aanstaande koning zich voelt in Deventer en Sneek. Ik heb dit 30 jaar niet meer gedaan. Vandaag staan spijkerpoepen en tal van andere spelletjes uit diverse landen op het programma op de internationale school van Saar en Dries. Een knikkerspel uit Maleisie, hinkelen op z’n Costaricaans en Zuidkoreaanse behendigheid met stokjes en balletjes. De kinderen van Grade 2, de klas van Saar, doorlopen gedurende anderhalf uur een serie spelletjes. In haar enthousiasme had Floor haarzelf opgegeven voor ‘spijkerpoepen’. De avond van tevoren werd ik naar voorgeschoven als nationale troef. In mijn Queen-English noem ik het braaf ‘nail pooping’. Nail shitting blijkt de hit voor Koreaanse, Deense, Amerikaanse en Duitse kinderen. Een Australische docent bij het zien van enkele spijkerpoepers: ‘These bloody Dutch always beat us with more silly games.”

Saar en Olivier


Analyse van de 'Bottom of the Pyramid'

De ‘Bottom of the Pyramid’ of ‘Base of the Pyramid’ – beide afgekort als BoP – is onderdeel van de strategie van veel bedrijven. Met BoP bedoelen we de pakweg 4 miljard mensen die een inkomen van minder dan $1500 per jaar hebben, de doelgroep waar we ook als SNV mee te maken hebben. Kortom, veel mensen met kleine uitgaven, maar met een groot groeipotentieel; en daarmee interessant als doelgroep voor veel bedrijven die hun omzet en winst zien stagneren in volgroeide markten of juist op deze manier ontwikkelingsmarkten willen binnenkomen. Met Unilever ben ik nu een waterzuiveraar voor gebruik op huishoudniveau aan het introduceren in de BoP.

Lees verder...

Engelsen, Belgen, Vietnamezen

Engels hooi
In Engeland bestaat er een wet die taxichauffeurs in Londen verplicht om een baal hooi bij zich te hebben. Deze wet dateert nog uit de tijd dat de taxi een ‘paard en wagen’ was. Omdat het uiterst onhandig was dat een hongerig paard stil zou blijven staan in een drukke Londense straat, zorgde de genoemde wet ervoor dat het paard in zo’n geval gevoed kon worden en weer verder kon gaan. Het zal duidelijk zijn dat dit een inmiddels zinloze wet is. En zo zijn er in Vietnam ook nog gedateerde wetten uit vervlogen tijden die maken dat dingen niet mogen of dat er nog handelingen in het openbaar leven bestaan die niemand begrijpt, maar nog wel gebeuren. Zo moeten we iedere keer als we voor het werk naar een bepaalde provincie gaan, allerlei brieven en paspoortgegevens opsturen, stempels krijgen, etc. Zeker als het een district of provincie betreft die aan Laos grenst. Iedere tourist kan overal gaan en staan waar ie wil, maar wij moeten alles laten registreren. Het zijn procedures uit de tijd dat de vijand uit Laos kwam of dat je als Vietnamees stiekem naar Laos wilde. Beide dingen zijn niet meer aan de orde. Maar als je richting Laos kijkt, moet je zo ongeveer al een permit hebben. Zo mag je ook niet op zee zeilen, surfen of met een bootje gaan varen. Volgens de wet zijn de kust en de zee nog steeds militair terrein. En daar mag je dus niet zo maar komen. Als je een treinperron afloopt en de straat op gaat, moet je je treinkaartje laten zien. Het omgekeerde is nog logisch, maar dit??

Miss
Vietnam is helemaal in de ban van de Miss Universe verkiezing. Deze vindt dit jaar op 14 juli plaats in Nha Trang, een badplaats in Zuid-Vietnam. Iedere dag staan er foto’s in de krant waar de missen nu weer zijn geweest. In Hanoi, Hoi An, Halong Bay. Apetrots zijn ze. Op TV, kranten, je kunt ze gewoon niet missen.

Belgen
Een serieus issue is het niet gebruiken van gehoorbeschermers, veiligheidsbrillen en lasbrillen. In 9 van de 10 gevallen gebruiken Vietnamezen deze beschermers niet. Met hun ogen en neus hangen ze boven het metaal als ze aan het schuren, snijden of lassen zijn. Vorige week was het nog gekker. Ik zag eindelijk een lasser met een bril. Maar omdat het glas van de bril nogal vies was en hij goed moest kijken wat hij aan het lassen was, hield hij met de ene hand het lasapparaat vast en met z’n andere hand deed hij het glazen klepje van z’n lasbril (die hij dus wel op had) omhoog, zodat z’n ogen alsnog onbeschermd waren. Het doet me denken aan de Belg die een gaatje in een condoom prikt omdat hij wel kinderen wil, maar geen AIDS.

Auto’s
Afgelopen jaar 2007 steeg de autoverkoop met 180%. Wachttijden zijn soms wel 10 maanden. Als alle brommertjes vervangen moeten worden door een auto, gaat deze stijging nog wel even door. Dit alles ondanks een belasting van soms honderden procenten bij de aanschaf van een auto.

Slangen
Afgelopen weekend was ik mee om een zogenoemd eco-trail uit te zetten in het national park Phong Nha Ke Bang in Quang Binh, de provincie waar we twee jaar woonden. Dit park is een stuk ongerept oerwoud met zo’n beetje de grootste biodiversiteit van Azie. Van tijd tot tijd doen internationale biologen onderzoek en altijd worden er vele nieuwe dieren en planten gevonden, zelfs tot voor kort onontdekte zoogdieren.

De jungle van Phong Nha Ke Bang National Park

Recentelijk was er een slangenexpert die in een van de restaurants rondom het woud een bepaalde slang op sterk water zag staan. Hij dacht dat deze slang al 50 jaar uitgestorven was. Later die week vond hij een levend exemplaar van de slang in het national park. De trail die we afgelopen weekend liepen was ook pionieren. Op ingewikkelde manieren stroompjes en stromen oversteken, het zwemwater in de rivier testen
J en klauteren over de rotsen. Er zijn nog wel wat bruggen en egaliseringen nodig voordat Vietnamezen met ‘urban shoes’ dit traject kunnen gaan lopen.

 

Massa en mono-consumisme

‘Mijd de massa! Distantieer je van het gepeupel, ga je bij jezelf te rade en onderscheid jezelf van de massa.’ Dit is wat de Romeinse filosoof Seneca 2000 jaar geleden schreef in een van zijn brieven aan Lucilius. De Vietnamezen nemen het geheel niet ter harte. Vietnamezen willen wat anderen ook hebben: een brommer, een mobieltje, hippe schoenen en flirten op de brommer aan de stadsmeren in Hanoi. Volgzaamheid zit erin gebakken door jarenlang top-down regime en beperkte keuze. Maar het aantal verschillende producten neemt toe en Ho Chi Minh City doet voorzichtig aan trend setting. 

Lees verder...

Verkeer, leefdag en een sprookje

De combinatie verkeer en Vietnamezen is altijd enerverend. Laatst was ik bij de directeuren van twee lokale banken in enkele districten van Quang Binh. De twee zouden die middag hun volgende autorijles hebben in Dong Hoi. Dong Hoi ligt respectievelijk 100 km en 50 km van hun woonplaats. Dus hoe gaan ze naar Dong Hoi? Precies met de auto. De ene directeur kruipt achter het stuur en rijdt vrolijk richting Dong Hoi. Hij pikt de tweede op en ze arriveren in Dong Hoi. Ze hebben hun rijles en vervolgens rijden ze 100 km terug. Op naar het rij-examen.
Iedere dag zie ik wel een brommer onderuitgaan, over de kop vliegen of botsen. Meestal geeft de een de ander de schuld en omgekeerd. Al schreeuwend en slaand vechten ze het uit. Afgelopen maand zag ik een auto die achterop een bij het stoplicht staande taxi reed. Dan nog komen ze er niet uit wie schuld heeft. Ging het tussen de mannen al mis; toen vrouwlief zich ermee bemoeide kreeg ze ook klappen.

1 lange haar
Veel Vietnamezen hebben vaak 1 lange haar die uit neus, wang of hals groeit. Vaak komt die haar uit een moedervlek. Je hebt voortdurend de neiging om er de schaar in te zetten. Niet doen! Iedere keer als je een stukje van die haar eraf knipt, wordt je leven een stukje korter. Vandaar dat veel mensen hier met zo’n lange spriet rondlopen.
Ook hier stijgen de voedselprijzen. De 5 kg sinaasappelen die ik laatst kocht waren duurder dan de NorthFace rugzak die ik had gekocht in het centrum van de stad. Hanoi hoort bij de steden met de ergste smog; zeker tijdens de spits in het hete windstille seizoen is het vreselijk. Vlees ligt open uitgestald aan een van de drukste en dus smerigste straten van Hanoi. Op het eind van de dag is eigenlijk de enige keus ‘rookvlees’. Vietnam heeft door de 1-kindpolitiek en de duidelijke voorkeur voor jongens (meer status, zorgt later voor inkomen, geen bruidschat) een overschot aan jongens. Op iedere 100 meisjes worden 120-125 jongetjes geboren. In Vietnam herdenken mensen niet iemands sterfdag, maar juist de dag ervoor. Dus de laatste dag dat iemand nog leefde. Dat is een veel vrolijker insteek, niet de sterfdag, maar de laatste leefdag herdenken.

Shake hands
Waar Vietnam en zeker de overheid van Vietnam helemaal blij van wordt is van vriendschappelijke betrekkingen met andere landen in de wereld. Iedere week komt er wel een staatshoofd of regeringsleider hier op bezoek. En op de voorpagina van Vietnam News staat dan altijd een ‘handen-schud-foto’; of twee. Het bizarre, of juist handige, is dat, toen afgelopen jaar Vietnam als roterend lid van de UN veiligheidsraad was gekozen, binnen twee weken Noord-Korea en Iran op bezoek kwamen. Het handen schudden ontbak ook toen niet.

Deze keer kwam vriend Zuid-Korea op de groene thee

Sprookje
Nog een waar verhaal uit Quang Binh dat klinkt als een sprookje. Vlak na de oorlog woonden er in een bergdorp alleen nog maar vrouwen. De mannen waren gesneuveld in de oorlog. Het dorp dreigde dus uit te sterven. De overheid ging toen een weg aanleggen in en om dat dorp. Mannelijke wegwerkers werden enkele maanden bewust in het betreffende dorp gehuisvest. Wat men verwachtte gebeurde. Na enkele maanden waren de meeste vrouwen zwanger van de wegwerkers. En ze leefden nog lang en gelukkig ….

 

Vertier in de vallei van Mai Chau

Afgelopen weekend waren we in Mai Chau. Vier uur rijden van Hanoi ligt de vallei van Mai Chau. Rijstvelden, riviertjes, punthoeden, kruisboogschieten, in een schuur slapen, fietsen, over dammetjes door de rijstvelden lopen, bergen, modder en frisse lucht.







Ministers op visite

Hoe kunnen we een waterzuiveringsproduct commercieel opzetten op het platteland van Vietnam? Hoe kunnen Nederlandse bedrijven hun kennis op het gebied van waterwinning, -zuivering en –management in Vietnam te gelde maken? Het kwam ter sprake in Hanoi.
Afgelopen week waren de ministers Heemskerk van Buitenlandse handel en Koenders van Ontwikkelingssamenwerking in Vietnam. Het feit dat ze samen reisden met in hun kielzog 40 vertegenwoordigers van Nederlandse bedrijven zegt veel. Het zegt veel over Vietnam dat in de transitie zit van ontwikkelingsland naar midden-inkomen land. Het zegt ook veel over de samenwerking tussen ontwikkelingssector en bedrijfsleven. Berichtgeving over ontwikkelingssamenwerking of beter nog Internationale Samenwerking heeft zich de afgelopen jaren verplaatst van de buitenlandpagina’s naar de economische pagina’s.

Lees verder...

Vietnamese economie in puberteit

In 2006 vertoonde de beurs van Vietnam de grootse stijging van alle beurzen in de wereld. Maar liefst 140% schoot de beurs in Ho Chi Minh City omhoog. Nu is het omgekeerd. De kredietcrisis waarmee de wereldeconomie te kampen heeft, maakt Vietnam een van de grootste dalers in de wereld. Er zijn groeipijnen en onzekerheid bij het beste jongetje van de klas. Geen reden voor paniek, want volatiliteit hoort bij de opkomende markten. Maar Vietnam moet wel vol aan de bak.

Lees verder...

Een GOED hart

De HIWC (Hanoi International Women Club) haalde dit jaar met de bazaar 106.000 USD op. Dit geld wordt uitgegeven door een commissie waarin ik zit. De CAC (Community Aid Committee) Zie ook http://www.hanoi-iwc.com/charity.html
Een van die projecten bezochten we vanochtend. Via het National Fund for Vietnamese Children krijgen we lijsten door van kinderen die op wachtlijsten staan voor tal van operaties. 8 Kinderen zullen dank zij het geld van de Bazaar en geld van een individuele Noorse sponsor een open hart operatie kunnen ondergaan.

Het betreft kinderen met een VSD (Ventrikel Septum Defect) en kinderen met een viertal afwijkingen in het hart (Fallot 4). Alle kinderen komen uit arme gezinnen en zouden onmogelijk geopereerd kunnen worden – met alle gevolgen van dien – zonder sponsoring door derden. De eerste 3 kinderen van deze groep zijn begin deze week opgenomen in het Hanoi Heart Hospital en worden volgende week geopereerd.
Het regelen van geld voor hartoperaties van kinderen is erg bevredigend. Vanochtend zagen we 3 zieke – straatarme kinderen. Dankbare ouders en een zeer betrokken Vietnamese medische staf door wie we met alle egards werden rondgeleid, voorgelicht en ontvangen in hun ziekenhuis. Bij het volgende bezoek zien we direct resultaat van onze activiteiten nl 3 kinderen voor wie het perspectief in het leven veel beter is. De week erop zullen de andere 5 kinderen opgenomen worden.
Aangezien er nog honderden kinderen op de wachtlijst staan, is ons werk nog lang niet af.  Hopelijk melden zich nog velen die een WARM hart willen bijdragen voor een GOED hart!

Nova Zembla in Hanoi


De koudste winter in 50 jaar in China, heeft overduidelijk zijn weerslag op het weer in Hanoi. De noordoosten wind zorgt hier  voor de koudste winter in 30 jaar. De temperatuur schommelt deze week rond de 10 graden, ’s nachts zelfs nog een stuk lager. Een substituut van ons ijs-vrij gold begin deze week. Kou-vrij wil zeggen dat kinderen tot 12 jaar niet naar school hoeven indien de temperatuur onder de 10 graden komt. De bikkels van de middelbare school mogen pas thuis blijven indien de temperatuur onder de 7 graden komt. Zij hadden pech – dit redden we net niet, maar de lagere scholen waren uitgestorven. Dit geldt uiteraard niet voor de internationale scholen. Dat is maar goed ook. Op school is het momenteel beter toeven dan in ons huis.

De temperatuur binnen lijkt soms lager dan buiten en het ontbreekt er aan verwarming en een open haard. Kieren in deuren en kozijnen en een voordeur die uitkomt in de woonkamer maken het er niet warmer op. Verwarming hebben we niet. Met kruiken, kaarsen, mutsen en handschoenen houden we ons zelf warm.  Koekjes bakken en een goede muziek zorgen voor een warmte-sensatie. Het is nu moeilijk in te denken dat we over een aantal weken weer op zoek gaan naar afkoeling. Voorlopig blazen we nog wolkjes tijdens het ontbijt.


Dries 'Barentz'

Carbon Trading, de verbinding tussen ecologie en economie

Na de klimaatconferentie op Bali afgelopen december, staat de handel in emissierechten weer volop in de picture. Voor diverse technologieën, waaronder de productie van biogas met onze biogasinstallaties, is de handel in emissierechten van toepassing. Wat houdt handel in emissierechten of ‘carbon trading’ nu precies in.

Lees verder...

Zonder helm geboren

Wat een onwerkelijk straatbeeld op zaterdag 15 december! Misschien wel de grootste verandering in de Vietnamese straten van de afgelopen jaren. Alle mensen op een brommer hebben een helm op. En neem van me aan dat zijn er heel wat in Hanoi. Sinds afgelopen zaterdag is het dragen van helm verplicht. Maanden van campagne voeren en helmenverkoop in de straten kreeg z'n apotheose. De afgelopen jaren was al diverse keren aangekondigd dat het dragen van een helm verplicht zou worden. Maar de handhaving ontbrak. Vietnamezen zijn te ijdel om met zo'n 'rice cooker' op het hoofd rond te rijden, duizenden verkeersdoden ten spijt. De fabrieken om helmen te produceren stonden al jaren in de startblokken. Maar nu was het ernst. Sinds 15 september is een helm verplicht op de snelweg, en sinds 15 december dus ook in de stad. Miljoenen brommerrijders reden 14 december nog zonder helm. En zie wat top-down regelgeving kan realiseren. Iedereen had de helm al thuis liggen. Overnight gehoorzaamt iedereen. Gedurende de afgelopen maanden waren het leden van de communistische partij en belangrijk overheidspersoneel die 'het goede voorbeeld' moesten geven. Eindelijk waren de partijleden zichtbaar op straat; de mensen die een helm droegen waren de - voorheen onzichtbare - kaderleden. En nu dus ook een helm op de hoofden van de man in de straat. Sinds afgelopen zaterdag wordt er streng gecontroleerd. De boete is 200.000 Dong (10 euro), net zoveel als de prijs van een helm. Bovendien wordt je rijbewijs afgepakt. Volgens de statistieken (en die kloppen hier:)), waren er afgelopen weekend 3000 zondaars in Hanoi, 1000 in Ho Chi Minh City (goed resultaat) en had een provincie in het midden er ook 1000. Blijkbaar was daar de nieuwe regel niet goed doorgekomen. Veel mensen protesteren tegen de nieuwe regel. De naam van de meest verkochte helm 'Protec', wordt op de schuimplastic helm verbasterd tot 'Protest'. De schatting is dat driekwart van de helmen waarschijnlijk van zeer slechte kwaliteit is. Veel mensen hebben wel een helm op, maar maken 'm niet vast, zodat de helm nog al eens van het hoofd valt. Niet slim, maar de Vietnamezen zijn dan ook niet met de helm geboren.